Νεο Project!

CAS_herausforderungen_14

Και το 2015 μπήκε με φρέσκιες ιδέες και όμορφα σχέδια! Όπως ίσως κάποιοι θα γνωρίζουν από το 2009 εκτός από τις σπουδές μου, ασχολούμαι επαγγελματικά και με την καλλιέργεια των κτημάτων που κληρονόμησα από την οικογένειά μου. Έτσι λοιπόν  καλλιεργώ βαμβάκι, σιτάρι, κριθάρι, καλαμπόκι, ζαχαρότευτλα κά.

Από αρκετά νωρίς θα έλεγα, διαπίστωσα πως αυτός ο κλάδος έχει μείνει αρκετά πίσω σε τεχνολογικές εξελίξεις. Ενώ δηλαδή υπάρχει η απαιτούμενη τεχνολογία, δεν έχει εφαρμοστεί καθόλου ή σχεδόν καθόλου, για διάφορους φυσικά λόγους. Θα έλεγα πως ο πιο σημαντικός είναι το γεγονός ότι οι Έλληνες παραγωγοί έχουν κατά μέσο όρο μικρές εκμεταλεύσεις με αποτέλεσμα να τους είναι ασύμφορο οικονομικά να ενσωματώσουν νέες τεχνολογίες αφού το απαιτούμενο κόστος είναι απαγορευτικό. Κατά δεύτερον, ο μέσος όρος ηλικίας των αγροτών είναι πάνω από 55 ετών και με μόρφωση το πολύ έως το λύκειο. (συνήθως μέχρι το γυμνάσιο). Αυτοί και πολλοί άλλοι παράγοντες πιστεύω πως συνετέλεσαν στο γεγονός της μη εφαρμογής νέων τεχνολογιών στην Ελλάδα. Τα γεωργικά μηχανήματα είναι συνήθως πεπαλαιωμένα και χρήζουν αντικατάστασης.

Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει, σε αρκετά μικρότερο βέβαια βαθμό και ίσως για τους ίδιους ή και άλλους λόγους , σε παγκόσμια κλίματα. Είμαι σίγουρος πως τα επόμενα χρόνια θα γίνουν άλματα προς αυτή την κατεύθυνση μιας και υπάρχει, περισσότερο από παλιά, η ανάγκη για αύξηση της παραγωγής για να καλυφθούν οι παγκόσμιες ανάγκες σε τρόφιμα κλπ και παράλληλα λαμβάνεται σοβαρά υπ όψιν η προστασία του περιβάλλοντος. Είναι λοιπόν στόχος μας να πετύχουμε τη μέγιστη ακρίβεια στις γεωργικές εργασίες και ειδικότερα στη λιπασματοδιανομή και ζιζανιοκτονία ώστε να πετύχουμε τη μέγιστη δυνατή παραγωγή με το χαμηλότερο αναλογικά κόστος και τη μεγαλύτερη δυνατή προστασία του περιβάλλοντος. Αυτό είναι δυνατό μόνο με τη χρήση αισθητήρων και διαφόρων συστημάτων "Γεωργίας Ακριβείας", ένα κεφάλαιο που με ενδιαφέρει πάρα πολύ τόσο επιστημονικά(ανάπτυξη), όσο και ως αγρότης(τελικός καταναλωτής).

Από το 2010 μέχρι σήμερα, στον ελεύθερο μου χρόνο ασχολούμαι με την ανάπτυξη κάποιων εφαρμογών γεωργίας ακριβείας, κάτι που όμως έγινε σποραδικά και δεν κατάφερα ποτέ να καταλήξω ποτέ σε κάτι ολοκληρωμένο. Είχα όμως φέτος την τύχη να γνωρίσω έναν καθηγητή του τμήματος Γεωπονικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας που ασχολείται με το θέμα, με τον οποίο μοιράστηκα όλες αυτές τις ιδέες και τους προβληματισμούς και έτσι κατάφερα να οργανώσω καλύτερα τη σκέψη μου και να βρω και το κατάλληλο περιβάλλον για να αναπτύξουμε κάτι χρήσιμο, πρωτοποριακό και ολοκληρωμένο στα πλαίσια μιας διπλωματικής εργασίας για την απόκτηση του διπλώματος του μηχανικού. Μπορώ να πω πως είμαι πολύ ενθουσιασμένος με το project και πιστεύω πως έχω πολλές ιδέες τις οποίες πρέπει να ιεραρχήσω. Σε επόμενο Post τις επόμενες μέρες θα περιγράψω αναλυτικά το project και πως θα δουλεύει και τι πρόβλημα θα επιλύει.

No Comments Yet.

Leave a comment